Grote foto met reizigers

Inloggen Registreren

Log in op je profiel

Gebruikersnaam *
Wachtwoord *
Herinner mij

Maak een profiel aan

Velden met een ster (*) zijn verplicht.
Naam *
Gebruikersnaam *
Wachtwoord *
Bevestig wachtwoord *
Email *
Bevestig email *
Hoeveel is 20 + 15?

Navigatie


Geschiedenis van de vereniging

Hoe de Vereniging Rover vanaf de oprichting van de Stichting Rover in 1971 tot de huidige vorm is geëvolueerd, kan het beste verteld worden door de oprichter, pater Frans van der Poel. Ter gelegenheid van het 10-jarig bestaan van de organisatie heeft hij het volgende geschreven over de beginjaren van Rover:

oprichter Rover"Feitelijk begon het heel eenvoudig en wel met een reisje naar Duitsland. Samen met een nichtje ging ik daarheen om een zus te bezoeken. We begonnen de reis in Gemert waar ik toen woonde. We zouden de bus nemen om 9.07 uur en waren mooi op tijd bij de halte. Er stonden al wat mensen te wachten. Het regende. Het wachthuisje - het was meer een wachtafdak, een muur met een betonnen afdak - stond volgepakt en de bus was te laat.

Geen best begin! Reizigers die gebruik mogen, willen of moeten maken van het openbaar vervoer behoren nu eenmaal niet tot het meest verwende deel van de bevolking. Daar stond we dan in de steeds maar neervallende regen ontevreden te zijn over de wat vervelende situatie. We voelden ons echt behoren bij de verwaarloosde massa. "Maar', zei ik toen, "we kunnen wel steen en been klagen; niemand hoort het, niemand trekt er zich iets van aan. Zouden we er echt niets aan kunnen doen om wat verbetering te brengen in deze onbevredigende situatie? Een bond oprichten of zoiets, voor reizigers die gebruik maken van het openbaar vervoer?

Fietsers hebben een bond, metaalarbeiders, bouwvakkers, voetgangers, allemaal hebben ze een bond of vereniging om hun belangen te behartigen. Waarom bestaat er niet zoiets voor reizigers? Reizigers Openbaar Vervoer, R.O.Ver." De naam was al geen probleem meer. Inmiddels kwam de bus. De reis naar Wuppertal was tamelijk lang. We praatten nog wat door over het onderwerp, de mogelijkheden, de opzet, de aanpak enz. Toen we op de plaats van bestemming aankwamen hadden we de zaak zo goed als rond.

Toen ik weer terug was schreef ik mijn verhaal voor een weekblad. Het kwam na een week terug. Toen naar de krant. Ook dat verhaal kwam terug. Toen naar een andere krant, en ja, dat lukte. Ze drukten ook het verzoek om reacties af. Die kwamen dezelfde week al binnen, geen zakken vol post maar toch wel dertig brieven en briefkaarten. Daar zocht ik de vier meest gemotiveerde uit en nodigde die, plus een paar van mijn kennissen die wel mee wilden denken, naar Gemert voor een oprichtingsvergadering.

Nu is Rover een bekend begrip bij de minister van Verkeer en Waterstaat, in de Tweede Kamer, bij de vervoerbedrijven en in de media. Rover, de stem van reizigers. Nu hebben ze tenminste een stem waar vaak naar geluisterd wordt."

Frans van der Poel opperde niet alleen het idee van een belangengroepering voor openbaar vervoerreizigers, hij voegde ook de daad bij het woord door Rover te stichten. Van deze stichting is hij, behoudens enkele korte tussenpozen, tot en met 1980 voorzitter geweest. In deze negen jaar was hij voortdurend de stuwende kracht achter Rover. Hij zorgde ervoor dat ook in moeilijke tijden de medewerkers enthousiast bleven. Dankzij zijn jarenlange inzet kon Rover uitgroeien tot haar huidige vorm. Als waardering voor al het werk dat hij in die jaren heeft verricht is hem in 1980 het lidmaatschap voor het leven aangeboden. Op 31 december 1995, vlak voor het 25-jarig bestaan van Rover, is hij helaas overleden.

© Reizigersvereniging Rover | Colofon website
Ontwerp en techniek door AlexIT